A A A

ZAŁAMANIE SIĘ LODU

Samoratownictwo W przypadku gwałtownego załamania się lo­du, jeśli nie ma czasu na płaskie ułożenie się na brzuchu, należy starać się rozłożyć szeroko nogi i ramiona. Przyjęcie opisanej pozycji ciała skutecznie przeciwdziała głębokiemu zanu­rzeniu się w wodzie, przez co pozwala uniknąć ryzyka dostania się pod lód. W tym ostatnim przypadku samoratowanie jest niezwykle utrudnione, szczególnie w rze­kach, w których prąd wody może w krótkim czasie przemieścić tonącego, a tym samym skomplikować lub nawet uniemożliwić samo­ratownictwo. Zanurzeniu ciała można też za­pobiec wykonując głęboko wdech oraz stara­jąc się chwycić rękoma lub zaczepić nogami o jakieś stale przedmioty, np. gałęzie, pnie drzew itp. Gdy ich brak, trzeba w tym celu wykorzystywać większe kry. Nie należy jed­nak chwytać ich dłońmi (wyślizgują się), a je­dynie płasko nakryć je rękami. Po wyczołganiu się na pokrywę lodową na­leży wybrać kierunek najkrótszej odległości od brzegu lub obiektów pływających, ponie­waż w ich okolicy pokrywa lodowa jest naj­mocniejsza. Jeśli załamanie się lodu nastąpiło na rzece, należy starać się za wszelką cenę wyczołgać z głównego nurtu.